Storythai

มีชีวิตเกิดมาก็เหมือนเงา
ที่เฝ้ารอเพียงแสงที่ขอบฟ้า
จะได้มีตัวตนเมื่อเธอส่องแสงมา
เมื่อขาดเธอตัวฉันก็หายไป

รู้ว่าเธอแสนไกล
ขอได้เพียงเฝ้ามอง
ชีวิตฉันต้องการ เท่านี้

แค่รักเธอยังไม่กล้า แอบรักเธอยังต้องกลัว
ฉันได้แต่เจียมตัว ว่าฉันนั้นเป็นใคร
ก็แค่เงาอันเลือนลาง
ได้แสงสว่างจากเธอเพียงแค่รำไร
แค่นี้ก็สุขใจเกินพอ

ใช้ชีวิตอย่างเป็นเงาของใคร
จะสู้ทำเท่าไรก็เท่านั้น
ไม่มีทางที่เธอจะเห็นความสำคัญ
จะมีฉันคนนี้ในสายตา